ADHD versus hooggevoeligheid (of zweverigheid???)

Attention Deficit Hyperactivity Disorder
Een ‘aangeboren hersenaandoening waarbij sprake is van een biochemische disbalans tussen neurotransmitters’. Een dergelijke disbalans heeft echter nog geen enkele wetenschapper kunnen aantonen. Sterker nog; men heeft zelfs geen flauw idee hoe een ‘normale balans’ eruit zou moeten zien…..
Toch worden zogenoemde ‘ADHD-patiënten’ voorzien van zogenoemde ‘medicatie’ die juist daar op de hersenen inwerkt waarvan nog nooit iemand heeft kunnen bewijzen dat hier daadwerkelijk iets mis is. Men ‘vermoed’ dit enkel en geeft vervolgens de verklaring: Als ADHD medicatie werkt heb je ADHD, zo niet, is er iets anders mis.

Ritalin

Als Ritalin werkt heb je dus ADHD…daar komt het in het kort op neer. Dit is wat mij betreft de grote nummer 1 onder de ADHD-fabels! Maar hoe kan het dan dat bij een aantal van de ‘ADHD-patiënten’ ADHD medicatie wel werkt en bij een anderen juist weer niet?

Het is eigenlijk heel logisch, het is alleen maar net wat je wilt geloven.Wil je graag geloven dat ADHD als stoornis echt bestaat, dan is dit natuurlijk “de perfecte verklaring”: Bij ADHD patiënten werken stimulerende ‘medicatie’ anders dan bij ‘niet ADHD patiënten’. ADHD-ers worden rustig van stimulantia (speed…), niet ADHD-ers juist niet. Maar helaas: Onwaar! Het is vaak nog een hele puzzeltocht om de juiste dosis medicatie voor iemand vast te stellen.Veel kinderen die na advies en op voorschrift van de psychiater of arts ‘experimenteren’ met het medicijn in kwestie (Ritalin, Equasym, Concerta, Medikinet, Strattera, etc) zullen in de meeste gevallen in het begin juist helemaal niet goed reageren op het middel.Of ze worden juist nog meer hyperactief, of ze worden zo suf dat ze nergens meer zin in hebben. (Het zogenoemde ‘zombie-gedrag’) Dan wordt de hoeveelheid medicatie aangepast, en vaak nog eens aangepast en nog eens, (of met een ander ‘medicijn’ geëxperimenteerd) tot de juiste dosis is vastgesteld en het kind zich hierbij echt beter kan concentreren op school en rustiger lijkt.

Dan kan men dus zeggen: ‘Zie je, het middel werkt dus heb je ADHD en is deze ziekte nu onder controle.’Hoe simpel is dat?Deze stelling klopt werkelijk van geen kant. Want…als iemand zonder diagnose ADHD hetzelfde zou doen, net zo lang experimenteren met de hoeveelheid Ritalin of aanverwante medicatie, zal ook hij uiteindelijk de voor hem ‘juiste dosis’ ontdekken waardoor hij zich heel goed kan concentreren op hetgeen hij mee bezig is.Niet voor niets worden dergelijke middelen ook gebruikt door sommige topsporters en wetenschappers en is er een ware Ritalin-hype aan de gang onder studenten! Natuurlijk heeft iedereen net weer een andere dosis nodig. Ieder hersengestel reageert namelijk weer anders op bepaalde middelen.Neem bijvoorbeeld weed of hasj. De één krijgt een enorme lachkick, de ander valt meteen in slaap en weer een ander merkt helemaal niets van de werking van deze drugs. Zo is het ook met Ritalin en aanverwante ‘medicatie’(drugs!)De één reageert direct ‘goed’ (Die heeft dan kennelijk het ‘geluk’ dat dit voor hem de ‘juiste’ dosis is) terwijl de ander even moet puzzelen of experimenteren met andere hoeveelheden of soortgelijke middelen voor de ‘juiste dosis’ kan worden vastgesteld.Om dan te zeggen, wanneer de juiste dosering eindelijk gevonden lijkt te zijn: Zie je, het werkt, dus je hebt ADHD!Is mijns inziens boerenbedrog van de bovenste plank. Voor iedereen zou een juiste dosis zijn, als je maar lang genoeg past en meet vind je vanzelf de juiste dosering die voor jou lijkt te werken en heeft niets, maar dan ook niets met een zogenaamde stoornis van doen!

Hooggevoeligheid > Zweverigheid? (Of mogelijke ‘oorzaak’ ADHD?)

De term ‘hooggevoeligheid’ doet menig nuchter ingesteld mens de tenen krommen van ergernis, maar mijn eigen theorie van ‘hooggevoeligheid’ is vooral gebaseerd op mijn eigen waarnemingen in verband met de hersenwerking van kinderen en niet gebaseerd op wat velen ‘nieuwetijdskinderen’ noemen. Ik geloof namelijk dat er altijd al gevoelige kinderen zijn geweest. Twintig, dertig, veertig jaar geleden en daarvoor ook. Hooggevoeligheid heeft mijns inziens alles te maken met de manier van informatie verwerken in combinatie met de omgevingsinvloeden. Vooral omgevingsinvloeden zijn wat mij betreft de grootste veroorzaker van ADHD gedrag bij kinderen. Daarbij: Niet ieder hoogsensitief kind vertoont ADHD gedrag en niet ieder kind dat ADHD gedrag vertoont is hoogsensitief. Daarover later meer.

Een op de vijf mensen wordt geboren als Hoog Sensitief Persoon, oftwel HSP. Bij HSP’s komen alle prikkels en impulsen veel harder binnen dan bij niet-HSP’s. Gevoeligheid is een wisselwerking tussen het zenuwstelsel en de hersenen. De hersenen verwerken de prikkels die van buitenaf komen. Bij HSP’s echter gaat dit verwerken anders in zijn werk dan bij niet-HSP’s. Het werkt nauwkeuriger, en wanneer er een prikkel wordt verwerkt, wordt daar veel meer bij waargenomen dan bij niet-HSP’s. Hierdoor kan de hooggevoelige zich soms ontzettend storen aan kleine prikkels uit de omgeving die anderen waarschijnlijk niet eens opmerken! (En is dus ook vele malen sneller afgeleid dan een niet-HSP)

Hoe kan dat?

Mijn theorie hierover luidt als volgt. Ik geloof dat er kinderen en volwassenen zijn die meer met hun rechter hersenhelft werken dan met hun linker. Zij hebben als het ware een ‘dominant werkende’ rechter hersenhelft. De linker hersenhelft bestaat uit het rationele gedeelte, de rechter hersenhelft uit het emotionele. Laten we even kijken wat dat inhoudt:

Linkerhersenhelft	Rechterhersenhelft
Ontleden (taalkundig)	Allesomvattend
Logica	Intuïtief
Detail georiënteerd	Breed georiënteerd
Weloverwogen	Gevoelsmatig
Rationeel	Innerlijk bewustzijn
Methodisch	Creativiteit
Geschreven taal	Inzicht
Numerieke vaardigheden/orde	Ruimtelijk inzicht
Feiten belangrijk	Beelden belangrijk
Beredeneert	Verbeelding
Weet de naam	Weet de functie
Gericht op realiteit	Gericht op fantasie
Wetenschappelijk	Muziek, kunst
Wiskunde en wetenschap	Filosofie & religie
Woord en taal	Symbolen en beeld
Herkent	Waardeert
Proactief	Reactief, passief
Volgordelijk	Gelijktijdig
Verbale intelligentie	Praktische intelligentie
Bedenkt strategieën	Bedenkt mogelijkheden
Veilig/safe	Neemt risico’s
Heden en verleden	Heden en toekomst
Weet	Gelooft
Intellectueel	Zintuiglijk
Analytisch	Geheel overziend

Je hebt dus kinderen en volwassenen die heel emotioneel zijn, zich goed in anderen kunnen verplaatsen, eerder afgeleid zijn (doordat ze gemakkelijker prikkels van buitenaf waarnemen) , creatief, technisch of muzikaal  zijn aangelegd etc. dan anderen die minder vanuit hun rechter hersenhelft leven. Dit is ook mijn verklaring voor het feit dat deze ‘rechts ingestelde’ personen soms meer moeite hebben met de leerstof op school omdat deze juist voornamelijk is gericht op de linker hersenhelft. In veel gevallen werken de linker en rechter hersenhelft dus niet optimaal samen waardoor leerproblemen kunnen ontstaan (of dyslexie, discalcullie, etc) of problemen met de motoriek in sommige gevallen.
Natuurlijk is het ook niet zo dat alle kinderen die meer links georiënteerd zijn altijd hoogbegaafd zijn of standaard goed in taal/rekenen. Het IQ speelt hier natuurlijk ook een belangrijke rol in, de vaardigheid om de leerstof op de juiste (en snelle) manier te verwerken. Toch lijkt het wel zo dat de meer links georiënteerde kinderen meer moeite hebben met het volgen van hun intuítie en/of het uiten van hun gevoelens.Kinderen die meer gebruik maken van hun rechterhersenhelft hebben meer moeite met het verwerken van abstracte leerstof. Zij kunnen de leerstof beter onthouden wanneer deze worden gekoppeld aan beelden. (De zogenoemde ‘beelddenkers’) Hier zou mijns inziens op scholen meer aandacht aan dienen worden besteed. Het is nu eenmaal de manier van denken van deze kinderen. Iemand die linkshandig is ga je toch ook niet dwingen rechts te schrijven? Omdat iedereen dat doet? Kinderen die meer rechts georiënteerd zijn, zijn kritisch, opmerkzaam, intuïtief, snel, leggen gemakkelijk verbanden waar ze ook later zeker hun voordeel mee zouden kunnen doen mits hen geleerd wordt hoe!

Hooggevoeligheid

Hooggevoeligheid zie ik dus zelf niet als iets ‘paranormaals’ maar als een bepaalde manier van informatie verwerken. Een bepaalde erfelijke (?) hersenwerking. Je ziet dan ook vaak dat hooggevoelige kinderen ook minstens één hooggevoelige ouder hebben. Wel is het zo dat juist deze hooggevoelige mensen eerder paranormale ervaringen kunnen hebben, juist omdat ze alles veel scherper en helderder waarnemen dan anderen.

Veel hooggevoelige kinderen krijgen te vaak onterecht het ‘stempel’ AD(H)D, PDD-nos etc. deze stoornissen zijn wetenschappelijk niet te bewijzen, men vermoed enkel dat er sprake is van een neurobiologische disbalans in de hersenen, maar zolang dit niet kan worden aangetoond d.m.v. scans of bloedproeven blijf ik bij mijn standpunt dat deze zogenaamde stoornissen in veel gevallen gedragskenmerken zijn van hooggevoeligheid. Ben je ‘normaal’ als je goed kunt leren, je goed kunt concentreren maar minder creatief bent ingesteld? Heb je een ‘stoornis’ als je minder goed kunt leren, sneller afgeleid bent, maar bijvoorbeeld wel prachtig kunt zingen, musiceren, schilderen of schrijven… Het drukke gedrag bij hooggevoelige kinderen komt mijns inziens voornamelijk doordat ze hun omgeving haarfijn aanvoelen (en ook de onrust binnen het gezin, de klas, etc) Ze krijgen zoveel prikkels te verwerken dat ze zelf ook hyperactief gedrag gaan  vertonen om deze prikkels ook weer kwijt te kunnen raken.

Het feit dat een hooggevoelig kind ook vaak een hooggevoelige ouder heeft of andere hooggevoelige familieleden (erfelijke manier van hersenwerking, van het verwerken van informatie) maakt dat AD(H )D etc. ten onrechte gezien wordt als ‘erfelijke stoornis’.

Niet in alle gevallen zijn ADHD en PDD-nos een vorm van hooggevoeligheid maar kunnen ook veel te maken hebben met de (problematische?) omgeving waarin het kind opgroeit
en de ervaringen die iemand te verwerken heeft gehad.

Omdat ik veel waarde hecht aan wetenschappelijk onderzoek vind ik het toch wel frappant dat onderstaand beschreven onderzoek dat is uitgevoerd mbv MRI-scans aangeeft dat zich in de linker hersenhelft van ADHD-kinderen inderdaad dunnere gebieden bevinden: 

Dunnere hersengebieden bij kinderen met ADHD
16 augustus 2006 in ADHD door Vera Calmer

Kinderen met ADHD hebben relatief meer dunnere corticale gebieden in hersendelen die belangrijk zijn voor de beheersing van aandacht. Dit is gebleken uit nieuw onderzoek waarbij de corticale dikte in hersendelen bij kinderen met ADHD is gemeten en vergeleken met de hersenen van kinderen zonder ADHD.
Voor dit langdurige onderzoek zijn 163 kinderen met ADHD (gemiddelde leeftijd van 8.9 jaar) en 166 deelnemers zonder ADHD (controlegroep) onderzocht. De hersenen werden bekeken aan de hand van de Magnetic Resonance Imaging (MRI) techniek. De patiënten met ADHD werden verdeeld in twee groepen. Een groep met de goede prognose en een groep met een slechte prognose.

Bij kinderen met ADHD was er sprake van dunne gebieden op de cortex bij bepaalde gebieden in de hersenen. Kinderen met een slechte prognose hadden een dunnere linker mediale prefrontale cortex dan de groep met een goede prognose en de controle groep. Er bleek geen verschil in ontwikkeling van de corticale dikte tussen de ADHD groep en de controlegroep. Het herstel van de corticale dikte vond alleen plaats bij de groep met de goede prognose.

Bron MRI onderzoek: www.psycholoog.net

Mijn boek: Hoezo ADHD?

‘Hoezo ADHD?’ (Geprojecteerd Pedagogisch Onmachts Syndroom)
Ik heb dit boek geschreven met de bedoeling ouders beter inzicht te bieden in het hyperactieve en/of ongeconcentreerde gedrag van hun kind. Om ouders die hun kind met gemengde gevoelens medicatie geven of het punt staan hun kind dit te geven , die er zelf niet voor 100% achter staan maar misschien het idee hebben geen andere optie te hebben of wellicht verkeerd zijn voorgelicht, misschien toch te wijzen op nuttige alternatieven. Alternatieve begeleiding, behandelingen en/of therapieën waar zowel zij zelf als hun kind(eren) ook bij gebaat kunnen zijn en zich hier mogelijk ook beter bij voelen. Maar ook voor leerkrachten, therapeuten en andere begeleiders die zich meer in ADHD willen verdiepen zodat eventuele misverstanden met betrekking tot ADHD uit de wereld geholpen kunnen worden en zij zowel ouders als kinderen nog beter kunnen helpen en adviseren.

In Hoezo ADHD? wordt op al deze aspecten dieper ingegaan en zijn alternatieven voor ADHD-medicatie te vinden inclusief maar liefst 53 Tips van de Week om het kind zelf beter en gemakkelijker te kunnen begeleiden. Ook is er voldoende notitieruimte om eigen ervaringen bij te houden. Bestellen Hoezo ADHD?
Nathalie Kriek

 

Nathalie Kriek

Nathalie Kriek (Zaandam, 1972) is een Nederlands auteur die spiritualiteit combineert met psychologie. Veel zogenoemde paranormale ervaringen schrijft zij grotendeels toe aan de eigen psyche.

Naar aanleiding van de diagnose van haar eigen zoon schreef ze een kritisch boek over de gedragsstoornis ADHD, waarin ze beweert dat ADHD niets meer is dan aangeleerd gedrag dat ook weer afgeleerd kan worden. Tijdens het schrijven van dit boek baseerde zij zich op haar eigen ervaringen als moeder, therapeute en onderwijsassistente en daarnaast op gesprekken met kinderen, ouders, leerkrachten, artsen en andere deskundigen of direct betrokkenen. Ook werkte ze geregeld samen met een apotheker in de psychiatrie.

Krieks boek Hoezo ADHD? won in 2010 de ParaVisie Award voor het meest inspirerende nationale boek. Naar aanleiding van haar stukken op internet werd Kriek benaderd door Zembla. Zij heeft samen met haar zoon meegewerkt aan de Zembla-documentaire De ADHD Hype, die geproduceerd en geregisseerd werd door Hetty Nietsch.

Voor meer informatie over deze auteur: www.natarot.hyves.nl

Meer boeken van Nathalie Kriek:

 

De Tarot in het kort Nathalie Kriek	Tarot en gene zijde Nathalie Kriek	Numerologie en tarot in een handomdraai Nathalie Kriek
Chinese astrologie als levenswijze Nathalie Kriek	Hoezo ADHD? Nathalie Kriek