De hersenen hebben een belangrijke functie in ons leven. Ook de hersencellen zijn een blauwdruk van vele duizenden jaren. Dat we onze hersenen maar voor een klein deel gebruiken is bijna iedereen wel bekend. Waarom dat zo is, is een van de vragen die gesteld kunnen worden. Een andere vraag die gesteld kan worden is: Wat maakt dat we de overige hersencellen niet gebruiken?

Feit is dat zowel in de Verenigde Staten, als ook in Nederland erkend wordt dat ca. 40% mensen officieel geestelijk of lichamelijk ziek is. Maar de vraag waar dat door komt, wordt niet publiekelijk gesteld. Op het stellen van een vraag komt vroeg of laat een antwoord. Het stellen van een vraag en het kunnen waarnemen van een antwoord kost echter moeite.

Dit is een belangrijk punt om te beseffen. Immers iets wat moeite kost, schuift menig mens naar de prullenbak. Het gevolg is dat de mens geen vragen meer stelt en geen antwoorden meer waarneemt. Wat heeft dat nu te maken met afbraak? We zijn toch bezig met vooruitgang?

We hebben onze hersenen en ons lichaam gekregen om er iets mee te doen. Door het verkeerd te gebruiken of er niets mee te doen, gaat de werking van het lichaam achteruit. Veel mensen vullen zich slechts op met eten dat geen voeding meer is waardoor hersencellen steeds meer achteruit gaan. Veel mensen vullen zich ook op met een verkeerde identificatie en leven niet volgens hun afspraak die ze voor hun geboorte zelf hebben gemaakt.

Ook gebruikt menigeen onderdrukkende middelen, zoals tabak, drugs, medicijnen en te vaak en te veel alcohol. Ook hierdoor wordt de goede werking van de hersencellen verminderd. Een andere afbraakmethode voor de hersenen is werken en leven zonder daglicht en met een overvloed aan geluid. Vooral hard en onnatuurlijk geluid beïnvloedt de hersenen zodanig, dat van debilisering sprake is. Dit is bijvoorbeeld het geval bij veel muziekfeesten of het luisteren naar bepaalde soorten muziek.

Ook politici, fabrikanten en medici zitten niet te wachten op mensen die vragen stellen, want menigeen zijn positie komt dan in gevaar. Het gevolg is dat ze blijven doorgaan met het tolereren van wat er gebeurt en de mens een pil voorschrijven of aangepast gedrag aanleren. Zaken die de mens steeds zieker maakt. Ziektes die via de genenlijn doorgegeven worden aan volgende generaties.

Waarom doet de mens zichzelf dit aan? Waarom wordt er voeding geproduceerd die ons niet voedt? Waarom vinden we het zo leuk om naar muziek te luisteren die je doof of debiel maakt (debiliseert)? Waarom staan steeds meer mensen toe dat ze bezeten worden door andere entiteiten en dus niet verder incarneren? Waarom volgt de mens zijn levenspad niet meer?

Het antwoord is dat de mens zijn innerlijke Zelf kwijt is geraakt en zich niet meer bewust is van zijn oorsprong en missie. Dit komt door het ruim 40.000 jaar oude piramide systeem waardoor we ons laten bezetten door andere entiteiten (o.a. gedachtes, invloed, manipulatie, programmering van andere wezens). Veel mensen zijn weer terug bij af en zullen opnieuw de 14 stappen van zelfrealisatie moeten gaan om volledig te incarneren en zichzelf te Realiseren.

Handvatten om bewust te worden, te incarneren en jezelf te realiseren staan beschreven in de boeken van Pauline Laumans en John van Trijp (http://www.c-t-u.com )

Even voorstellen: Pauline Laumans

Pauline Laumans (1956) heeft haar oorsprong in de psychosociale hulpverlening en heeft dit aangevuld met Transcendente Meditatie, Wetenschappelijke Creatieve Intelligentie, Self Realization Fellowship, Centrum voor Leven en Intuïtie, Neuro Emotionele Integratie, Basisopleiding Medische Vakken, Management opleidingen en Coaching.

Na vele jaren in de hulpverlening en op kantoor te hebben gewerkt is ze geheel overgegaan op het schrijven en consulten geven. De boeken waaraan ze heeft bijgedragen geven InZicht in Leven. Het zijn boeken die de lerende mens helpen op het pad van de verwerkelijking van hun Zelf. Hiervoor heeft zij internationale erkenning en aanbevelingen gekregen.

Niet langer geloven in, maar vragen stellen en uiteindelijk een Wetende worden en dan begrijpen wat oorspronkelijke essentie betekent. Haar specialisatie is het meest essentiële aspect van een gebeurtenis te belichten. Ze wil de mens laten groeien door bewust te ervaren wat het Leven is. Zij schrijft onthullende boeken, heeft internationale erkenning en treedt onder meer op in het buitenland.

Pauline kan een lezing verzorgen over o.a. ‘In het hier en nu leven’.  ‘Veiligheid, wat is het en hoe (on)veilig bent u? Wat kunt u er zelf aan doen?’, ‘Sociale vaardigheid. Gewenst gedrag of Zelf-vaardig?’, ‘Vrijheid. Hoe vrij bent u werkelijk?’,  ‘Wat evolutie en involutie betekent voor het Leven’ en ‘Leven volgens zowel psychologie als kwantum fysica’.

Jouw Keuze

Karmische Spiegels

Vrijheid in Relaties

Verstoringen van de levensenergie

meer boeken of ebooks

http://about.me/paulinelaumans
Web: http://www.c-t-u.com & www.libertasinvivo.com
Insights: www.c-t-u.com/blog
Webshop: www.c-t-u.com/shop
LinkedIn: www.linkedin.com/in/paulinelaumans

gerelateerde resultaten:

Spirituele genezing volgens Bruno Gröning

Wat de oude volkeren in alle hoogstaande beschavingen wisten

Wat beroemde artsen van de nieuwe tijd zoals Paracelsus, Hahnemann, etc al gebruikten

• Wat de wetenschap in enkele fundamentele ontdekkingen kon bevestigen:

Er bestaat een hogere kracht, die de basis van al het leven is en genezing kan geven! Bruno Gröning noemde haar de goddelijke Heilstrom of de goddelijke kracht. Hij beschikte wat dit betreft over exacte intuïtieve kennis, hetgeen hij door zijn eenvoudige leer voor alle mensen bruikbaar heeft gemaakt.

Bruno Gröning

De leer van Bruno Gröning gaat uit van de invloeden van geestelijke krachten op de mens. De invloed van deze krachten is groter dan door de meeste mensen wordt aangenomen. Bruno Gröning vergelijkt de mens met een batterij. In het dagelijkse leven levert ieder kracht in. Toch wordt de benodigde nieuwe levensenergie dikwijls niet meer voldoende opgenomen. Evenals een lege batterij niet in staat is te functioneren, zo kan een krachteloos lichaam zijn taken niet uitvoeren. Uitputting, nervositeit, levensangsten en uiteindelijk ziekte zijn de gevolgen.

Nieuwe energie

Bruno Gröning legde uit hoe ieder weer tot nieuwe energie kan komen. Het geloof in het goede is hiervoor evenzeer voorwaarde als de wil tot de gezondheid. De mens is overal omgeven door genezende golven, die hij slechts hoeft op te nemen. Volgens Bruno Gröning bestaat er geen ongeneeslijke ziekte, hetgeen de medisch onderzochte succesberichten bevestigen. De genezingen vinden hier alleen plaats langs geestelijke weg en zijn daarom niet gebonden aan het materiële lichaam van Bruno Gröning. Om deze heilstroom op te nemen, zit de hulpzoekende met geopende handen, armen en benen niet over elkaar, om het stromen van de heilstroom niet te belemmeren. Gedachten aan ziekten en zorgen werken storend, gedachten aan iets moois daarentegen helpen.

Heilstrom

Als de heilstroom door het lichaam stroomt, stoot deze op de organen die door ziekte zijn belast en begint daar een reinigende werking. Daarbij kan er pijn optreden, die een aanwijzing is voor de reiniging van het lichaam. Omdat de ziekte in haar aard niet door God gewild is, wordt zij geleidelijk verwijderd. Dat kan in enkele gevallen ook spontaan gebeuren. Hiervoor is het nodig dat de mens zich in gedachten niet meer met de ziekte bezighoudt, maar erin gelooft dat voor God geen ongeneeslijk bestaat. Om ook verder gezond te blijven, stellen de Bruno Gröning-vrienden zich dagelijks op de ontvangst van de heilstroom in. Het gezonde lichaam vormt de basis voor een leven in harmonie met de mens zelf, zijn medemensen en met de natuur.

Het doel van de leer van Bruno Gröning is om een hulpzoekende tot een levensblij mens te maken, die vrij is van lichamelijke en psychische belastingen.

Voor verdere informatie: http://www.bruno-groening.org/nederlands

www.youtube.com/watch?v=6mMAgXGznKk

www.youtube.com/watch?v=X9UW-bTisFM

Geen vergelijkbare bijdragen.

KI, innerlijke energiebron

De wereld transformeert in een razend tempo en het lijkt wel of deze veranderingen steeds sneller op ons afkomen. De globalisering en de kredietcrisis doen hun werk grondig. Het kost veel energie om je telkens weer aan de vele veranderingen aan te passen. We zijn knetterdruk en de dagelijkse beslommeringen nemen je volledig in beslag. Ga dat maar eens bij jezelf na.

E-mailverkeer, sociale verplichtingen, opgroeiende kinderen en een toenemende werkdruk. Wie komt er nog aan zichzelf toe? Het privé-leven en de zakelijke activiteiten vloeien ongemerkt in elkaar over.

We doen nog net alsof we alles onder controle hebben, maar diep in ons hart weten we dat dit slechts een illusie is. De snel veranderende wereld biedt kansen, maar heeft voor velen ook zijn prijs. Slapeloosheid, zorgen en depressie, om er maar een paar te noemen. Meer dan zestig procent van alle medische klachten heeft als directe of indirecte oorzaak stress.

Is dit ons lot? Het antwoord is keihard “Nee!”. We zijn in onze westerse wereld zodanig op het uiterlijk en de wereld om ons heen gefixeerd geraakt, dat we onze eigen innerlijke krachtbron vergeten zijn. Diep in elk mens zit een onmetelijk grote energiebron, die ons de rust en stabiliteit van een Boeddhistische monnik geeft. Het is als het oog van een orkaan. De wereld verandert met orkaankracht 12, maar in het oog is het stil en stabiel. Daar vindt je rust en stabiliteit in deze knotsgekke wereld.

Deze innerlijke energiebron wordt “KI” genoemd. Een voor velen vergeten bron van energie, rust en geluk. Deze innerlijke energiebron wordt “KI” genoemd. Een voor velen vergeten bron van energie, rust en geluk. Verbaasd u zich wel eens over kleine kinderen, die hun dag met tomeloze energie doorbrengen. Zij leven nog op basis van hun innerlijke bron, waar wij vaak het contact ergens tijdens het volwassen worden, verloren hebben.

De KI-principes

KI is onze levensenergie, die je lichaam nodig heeft om goed te functioneren. Het is onze verbinding met het universum en alles om ons heen. Iemand met een zwakke KI-stroom of blokkades zal zich afgesloten, futloos en zwak voelen. Een langdurig geblokkeerde KI stroom, door bijvoorbeeld stress, kan iemand uiteindelijk ziek of depressief maken.

Een gezonde, onbelemmerde KI-stroom daarentegen geeft mensen toegang tot hun onbeperkte innerlijke kracht. Je voelt je energiek en krachtig en kan meer aan dan dat je ooit voor mogelijk had gehouden. Mensen met een gezonde KI hebben -net als baby’s- een grote aantrekkingskracht op anderen. Ze voelen zich energieker en opereren vanuit een natuurlijke rust.

Alle reden dus om door middel van de vier KI-principes te werken aan een onbelemmerende en actieve KI. Als je één van de vier principes toepast, zal de KI onbelemmerd door je lichaam stromen en zul je de sensatie ervaren van een met KI gevoed lichaam.

De 4 KI principes zijn:

1. Aandacht in KI-punt
2. Ontspan volledig
3. Hou het gewicht aan de onderkant
4. KI naar buiten laten stromen

Stormbestendig koersen door de recessiewind

In deze hectische tijden zoekt u een eenvoudige manier om uw innerlijke kracht (KI) sterk te maken. U wilt zich niet gek laten maken door de lawine aan slecht nieuws dat over ons heen wordt gestort. Maar hoe doet u dat?

Ieder mens heeft een innerlijk krachtpunt (dat het KI punt wordt genoemd) bevindt zich drie platte vingers onder de navel. Als je kucht, drukt het KI-punt naar buiten. Concreet twee keer per dag tien minuten ademhalen vanuit dit KI-punt geeft u na een paar dagen al de rust van een Boeddhistische monnik.

Zo ontstaat er meer balans tussen het hoofd en de buik. Een beproefde methodiek uit het verre oosten. U blijft persoonlijk rustig en op koers. Hoe hard de recessiewind ook tekeer gaat.

Artikel werd eerder gepubliceerd op: www.menscentraal.nl

Even voorstellen: Hans Peter Roel

Hans Peter Roel (Soest, 1964) studeerde aan de HTS, Universiteit Nyenrode. Behalve auteur en veelgevraagd spreker is hij Marketing Manager Instituten & Charitas Banking bij een vooraanstaande financiële multinational.

Hans Peter Roel is een creatieve denker, die inspireert en die het talent heeft om die ideeën om te zetten in een nieuwe werkelijkheid”.

Hij ziet het als zijn missie om mensen te inspireren om hun volle vermogen te gebruiken: “Geef mensen de ruimte om de kracht in zichzelf te vinden, en een onmetelijke energiebron wordt bereikbaar”.

KI – oosterse wijsheid in een westerse samenleving Hans Peter Roel	De ontkooiing Hans Peter Roel	N.E.X.T. – de onderneming van de toekomst Hans Peter Roel
De brug naar spiritualiteit & creativiteit René Tissen, Gerrit Broekstra , Hans Peter Roel	Dio en de sleutel van de zeven wijsheden Hans Peter Roel & Roel, M.	De vierde dimensie Hans Peter Roel

E: info@nextcompany.nl
S: www.hanspeterroel.nl
S: www.nextcompany.nl

artikelen van auteur: KI, het antwoord op onze knotsgekke maatschappij

gerelateerde resultaten:

Er zijn vier soorten signalen die je waarschuwen dat je even rustiger aan moet doen:

1. Lichamelijk
   Het afweersysteem kan worden aangetast en mensen met stress zijn daardoor vatbaarder voor bijvoorbeeld griep en verkoudheid.

   Psychisch
   De gemoedstoestand van een persoon in tijden van veel stress verandert. Hij of zij wordt prikkelbaar en cynisch.

   Gedrag
   Doordat het lichamelijke en psychische klachten zijn, verandert ook het gedrag. Prikkelbaar zijn, kan leiden tot conflicten. Somberheid tot minder sociaal contact.

2. Gedachten
   Ongezonde stress zorgt voor negatieve gedachten. Soms is dat op anderen gericht, maar meestal op jezelf.

Symptomen

Gedrag

Geen vergelijkbare bijdragen.

Stilte is niet alleen de afwezigheid van geluid, zegt schrijver Tim Parks, die op zoek ging naar een oplossing voor zijn chronische pijn. Wat hij vond veranderde zijn leven. Meditatie hielp hem de betekenis van stilte te ontdekken. 

Als je hoofd vol is met woorden, dan is er niets luidruchtiger dan stilte. Ontsnap aan het lawaai van de stad en een innerlijke stem raakt opgewonden over de rust. “Prachtig,” zeg je tegen jezelf als je uit de auto stapt, “om in de bergen te zijn, ontvlucht aan het verkeer, de tv en de schelle stemmen rond de eettafel. Fantastisch!” Je wandeling begint langs een pad door pijnbomen – is de stilte niet buitengewoon! – en voordat je het weet is komt de ruzie van gisteren met je vrouw weer terug in je hoofd. Hoe kon ze dat nou zeggen! “Je mag van geluk spreken dat je nog iemand hebt die je kunt beledigen”, was een slim antwoord geweest. Waarom had ik daar niet aan gedacht? Wacht eens even, krijgt mijn telefoon nog wel een signaal? Verdorie. 

Leer ons stil te zitten Italiaanse opvoeding Italiaanse buren Het Medicigeld Dromen over zeeen en rivieren A Season With Verona Italian Neighbours Teach Us To Sit Still Europa An Italian Education

Toen mijn vader stierf ontdekte ik bij het sorteren van zijn papieren, dat hij geld doneerde aan de Geluidhinder Society. Vader was altijd hyper-gevoelig voor geluid. Ik ook. Ik ben het type man dat in elke jaszak verse oordoppen bewaart, om het telefoongebabbel in de trein niet te hoeven horen, of het stroom van aankondigingen op de luchthaven, of de bonkende muziek uit een aangrenzende kamer. Dus toen ik hoorde over de Facebook-campagne om van ‘4’33’ van John Cage een nr 1. KerstnummerChristmas nr. 1 te maken, was ik meteen bereid om mee te doen. Als ik  titels tegenkom zoals ‘A Book of Silence’ van Sara Maitland, of George Foy’s  ‘Zero Decibels: De Quest for Absolute Silence’, dan bestel ik die meteen. De honger naar stilte groei, zeg ik tegen mezelf. Mooi! Maar hoe rustiger het buiten me is, hoe meer lawaai er in mijn hoofd lijkt te zijn. 

Echte stilte 

Een paar jaar geleden heb ik ontdekt wat echte stilte was. Ik was er niet naar op zoek. Ik had een boek gevonden dat zei dat ik kon genezen van mijn chronische buikpijnen, of dat ik er op zijn minst mee kon leren leven. Met behulp van de zogenaamde “paradoxale ontspanning” (paradoxical relaxation) methode. Ik had op dat moment een punt in mijn leven bereikt waarop je alles wil proberen. Ga liggen, zegt dit boek, sluit je ogen, haal een paar keer diep adem, richt je aandacht op een gespannen deel van je lichaam en doe niet je best om het te laten ontspannen. Gewoon te observeren. Dat was de paradox: het lichaam zou alleen ontspannen als ik echt niet zou proberen om het te laten ontspannen. Maar er was ook deze instructie: “Vermijd alle verbale gedachten”. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat het onmogelijk is om het lichaam diep te ontspannen, terwijl woorden in je brein rond vliegen.” 

Ik stopte mijn oordoppen in de oren om het geluid van het gitaarspel van mijn dochter te dempen en ging op bed liggen. Nu hoefde ik alleen nog maar de stem in mijn hoofd te stoppen. Dat was alles! 

De gedachten schoten omhoog op als bubbels in mineraal water. Ze wilden maar niet stoppen. 

Zo, waar zijn die gespannen spieren nu, waarop ik verondersteld wordt mijn aandacht te richten, vroeg ik me af. Let op de spanning! Leuke woordspeling. Sorry, stop met woorden. Het helpt nauwelijks om tegen jezelf te zeggen dat de woorden moeten stoppen, want roept alleen nog maar meer worden op. Maar hoe kan ik stoppen, als ik tegen mezelf niet kan zeggen dat het moet stoppen? 

Een vernederende ervaring. Klaarwakker, achter gesloten ogen, vechtend om me te concentreren op de spanningen in mijn lichaam die ik niet kon vinden, bleven dat woorden komen. Nu dacht ik weer aan die slechte recensie van een paar jaar eerder. Woord voor woord! Ik kronkelde. Totdat uiteindelijk iets voor de hand liggends bij me op kwam: al dat lawaai in de wereld buiten dient er juist toe om de geluiden in onze hoofden te overstemmen. Om echte diepe stilte te bereiken moeten we eerst het innerlijke lawaai aanpakken. 

De sleutel bij paradoxale ontspanning leek ‘m te zitten in het lokaliseren van spanning in het lichaam en je daar op te focussen of gewoon om een fysieke sensatie te vinden waarop je je zou kunnen concentreren. Dan zouden je hersenen kunnen stoppen om tegen zichzelf te blèrren. Ademhalen was nog het makkelijkst; gewoon je ademhaling observeren. Observeren, observeren, observeren. Zonder na te denken. Eindelijk begon het te lukken. 

Een hele minuut, of zelfs twee of drie, zonder woorden in mijn hoofd. Liggend op mijn rug, ogen gesloten, was ik hyper alert, bewust van mijn ademhaling en zeer van bewust het feit dat er geen woorden in mijn hoofd waren, zelfs zonder te zeggen: ‘He Tim, er zijn geen woorden in je hoofd.’ Op een dag, woordeloos, overstroomde tot mijn immense verbazing een enorme golf van ontspanning mijn lichaam, waardoor ik, al was het maar voor even, pijn-vrij was. Vanaf dat moment raakte ik verslaafd. 

Taal verdeelt de wereld op een manier die niet echt handig is. Ik begon te beseffen dat om innerlijke stilte te bereiken, lichaam en geest niet zoals in het woordenboek op aparte pagina’s staan, maar bij elkaar horen, één zijn; als het bewustzijn is verankerd in je lichaam, dan kan het mentale gebabbel, dat zich altijd naar het verleden of de toekomst haast, naar de volgende e-mail of de laatste tekst, eindelijk gaan rustig. Focus 100% op ‘dierlijke aanwezigheid’ en de babbelkous stopt, en je hebt echte stilte, en beter nog je hebt een woord dat ik al een jaar niet gebruikt heb: vrede. 

“Wat jij doet is een vorm van meditatie,” vertelde een vriend me. Verdorie! Als ik op één ding trots ben dan is het mijn verstand, dat niet vatbaar is voor New Age-achtige zaken. “Ga in retraite,” zei hij “en je zult zien.” 

Dus een jaar later, want zo lang duurt het voordat ik aanvaard dat ik het mis heb, sloot ik een poort achter me en las de tekst: “Deelnemers moeten het terrein niet verlaten gedurende de retraite.” Bij de deur moest ik mijn telefoon, laptop, boeken, pennen en papier afgeven. Ontdeed ik mijzelf van woorden. 

Vervolgens leefde ik gedurende 10 dagen, met 50 andere mensen, in stilte, aten we in stilte, zaten we uren in stilte, leerden we ons eerst concentreren op de ademhaling, daarna op het lichaam, op elke centimeter daarvan. Dat is hard werken. Stilte is hard werken. Het is niet alleen een kwestie van het ontbreken van geluid. Er blaft altijd wel ergens een hond, of er zucht een mediterende collega, of een vogel loopt over het dak. Stilte is jouw vermogen om niet geïrriteerd te reageren, maar om deze geluiden op te zuigen in een intense innerlijke stilte. 

Als je niet anders weet, dan zou je denken dat in stilte samen wonen en samen eten met mensen je weinig besef zou geven van wie je metgezellen zijn. Het tegenovergestelde is echter waar. Ik werd intens bewust van iedere persoon waar ik naast zat en was veel beleefder dan ik normaal ben. Ondertussen leek de natuurlijke wereld, het gras, de bomen, de lucht, dichterbij te komen en duidelijker te worden, alsof de vettige ruit vervangen was door iets absoluut transparants.  Als er dan lawaai was – een gekletter van borden misschien, of gewoon de wind die door de bomen suist – dan leek het op de een of andere manier deel uit te maken van een grotere stilte. In de trein naar huis ontdekte ik dat ik mijn oordoppen niet nodig had. 

Aandacht voor ademhaling 

Als we tijden de dodenherdenking (Remembrance Sunday) gevraagd worden om één minuut stilte in acht te nemen, probeer dan eens om bij wijze van experiment je geest leeg te maken.  Richt je aandacht op je ademhaling, op het woordeloze hier en nu waarin mentale en fysieke ervaring samenkomen. Al was het alleen maar om precies te herinneren waarvoor die soldaten zich opgeofferd hebben: leven. 

Leer ons om stil te zitten, Een Sceptic’s zoeken voor de gezondheid en genezing door Tim Parks is 

Dit artikel is eerder door Tim Parks gepubliceerd in The Guardian, zaterdag 13 november 2010. Het is met zijn toestemming overgenomen en in het Nederlands vertaald. 

Tim Parks 

Tim Parks (1954) studeerde in Cambridge en Harvard. Hij woont bij Verona met zijn vrouw en drie kinderen. Zijn roman Europa werd genomineerd voor de Booker Prize, Bestemming en Rechter Savage kwamen beide op de longlist. Italiaanse buren, Italiaanse opvoeding en Een seizoen met Hellas Verona werden zowel door pers als publiek zeer goed ontvangen. In 2008 verscheen bij De Arbeiderspers Dromen over zeeën en rivieren en in 2010 Leer ons stil te zitten, een scepticus zoekt zin en gezondheid.

S: tim-parks.com

Boeken van Tim Parks

Leer ons stil te zitten, een scepticus zoekt zin en gezondheid – Tim Parks
	Leer ons stil te zitten is het bijzonder onderhoudende verhaal van Tim Parks’ zoektocht naar genezing. Wanneer Parks wordt gekweld door pijn die niemand lijkt te kunnen verklaren of verhelpen, wordt hij gedwongen een paar harde… Meer info…
Het Medicigeld, bankieren, metafysica en kunst in het Florence van de vijftiende eeuw – Tim Parks
	In zijn bestsellers Italiaanse buren en Italiaanse opvoeding toonde Tim Parks al aan dat hij een goed inzicht heeft in de hedendaagse Italiaanse cultuur. Het Medicigeld is een duik in de geschiedenis van dit fascinerende land. De familie De’ Medici regeerde het Florence van de Renaissance. Hun rol als mecenassen voor de kunst is legendarisch. Wat minder bekend is, is dat de familie aan de wieg van het moderne geldwezen heeft gestaan. Hun macht was geworteld in hun rol als bankiers. Meer info…
Italiaanse buren – Tim Parks
	Er is maar één goede manier om de dingen te doen, zegt de Italiaan, en dat is zoals wij het doen. Wie dat kan aanvaarden heeft de eerste stap gezet op het lange en glibberige pad van de buitenlander die zich metterwoon in Italië wil… Meer info,,,
Italiaanse opvoeding – Tim Parks
	Hoe wordt een Italiaan een Italiaan? Of een Brit een Brit? Worden vreemdelingen geboren of gemaakt? In dit onweerstaanbare vervolg op Italiaanse buren schetst Tim Parks een fascinerend beeld van het hedendaagse Italiaanse gezin op… Meer info…

Geen vergelijkbare bijdragen.

Column Jeffrey Wijnberg

Magisch denken. Dat doen mensen die een overmoedige uitspraak op hout afkloppen, die vermijden om onder een ladder door te lopen of die weigeren om met hun linkerbeen uit bed te stappen. Het zijn maar drie van de ontelbare rituele vormen van bijgeloof die worden gebezigd om het ongeluk buiten de deur te houden.

En bijna iedereen doet hier aan mee, bijvoorbeeld door de vingers te kruisen achter de rug wanneer een leugen wordt verteld. Maar, sommige mensen voeren het magisch denken-en-doen extreem ver door en ontwikkelen dwangmatigheid, ook wel als obsessief-compulsieve-stoornis (OCS) bekend. Veel voorkomende rituele handelingen zijn het overmatig handenwassen, het veelvuldig tellen of tikken om op een vastgesteld getal uit te komen (zeven of een veelvoud daarvan), of het bij herhaling controleren van sloten, gastoestellen of de eigen hartslag.

Obsessieve gedachten hebben vrijwel altijd een agressieve of erotische inhoud, waarbij patiënten in gedachten iemand doodgereden hebben of seksueel hebben belaagd. Vervolgens zijn weer allerhande dwangrituelen nodig om de dwanggedachten te neutraliseren van hun dreigende karakter. Het hebben van agressief of seksueel getinte dwanggedachten kan zoveel spanning en gevoelens van schaamte teweegbrengen dat patiënten zich genoodzaakt zien om bekentenissen af te leggen bij dierbaren, die op hun beurt moeten zorgen voor de nodige geruststelling.

Hoewel er hele sterke aanwijzingen zijn dat er bij OCS sprake is van een aangeboren hersenafwijking, is een andere uitleg over het ontstaan van deze aandoening ook populair in de psychiatrie: patiënten zouden op zeer jonge leeftijd zoveel ouderlijke onveiligheid hebben ervaren (dreigende scheiding, ruzies, overlijden), dat zij een extreme vorm van verlatingsangst ontwikkelen die alleen door rituele hersenspinsels en handelingen in bedwang kan worden gehouden. In de basis zijn dwangmatige mensen dus bang om in de steek gelaten te worden, terwijl zij tegelijkertijd door hun dwangmatigheid anderen van zich vervreemden.

Er lijkt een onbewuste drang om anderen af te wijzen ter voorkoming zelf afgewezen te worden. Zeer opvallend aan deze groep patiënten is dat zij, vrijwel zonder uitzondering, een kinderlijk voorkomen hebben, uitermate vriendelijk en beleefd in de omgang zijn en niet echt wat te vertellen hebben. Zo bekeken is OCS een forse ontwikkelingsstoornis omdat de dwangmatigheid het normale, emotionele proces naar volwassenheid blokkeert. Behandeling van OCS met medicatie en psychotherapie kan uitkomst brengen. Maar, tegelijkertijd zijn mensen met een dwangstoornis heel hardnekkig in het opgeven van hun rituelen. En dat heeft weer alles te maken met de kracht van het magisch denken.

Want, niemand kan bewijzen dat het slaan van een kruisje of het draaien van de duimen het universum gunstig kan stemmen. Maar bewijzen dat het niet zo is evenmin. Wil ik daarom als psycholoog de dwangneuroot bekeren, dan moet ik zelf bereid zijn om mijn eigen therapeutische handelingen dwangmatig te herhalen.

Noot: deze column werd eerder gepubliceerd in de Telegraaf

Auteur Jeffrey Wijnberg

Werd geboren in Madison, Verenigde Staten in 1951. Na zijn gymnasiumtijd in Nederland studeerde hij enkele jaren muziek en psychologie in de VS. In 1977 voltooide hij zijn studie in de klinische psychologie aan de Rijksuniversiteit te Groningen. De eerste privé-praktijk van Noord-Nederland werd door hem in Groningen opgezet. Hij is sindsdien zelfstandig gevestigd. Naast individuele psychotherapie gaat zijn speciale belangstelling uit naar de gesprekstechniek. Ook het “doorlichten” van bedrijven inzake ziekteverzuim en arbeidsconflicten heeft hij in zijn portefeuille. Hij is publicist en auteur van populair-wetenschappelijke psychologie boeken, waaronder “Provocatief Coachen; de uitdagende stijl van helpen”, “Gekker dan gek; hoe provocatieve therapie werkt”, “In het diepste van de ziel is niets te zien; provocatieve psychologie”, “Het anti-assertiviteitsboek, dienstbaarheid, dankbaarheid, nederigheid” en “Succes is ook niet alles; verder met provocatief coachen”. Hij is, als psychotherapeut, erkend en geregistreerd door de overheid. Elke maandag verzorgt hij een column in het dagblad “De Telegraaf”, pagina Vrouw.

Dit artikel werd eerder gepubliceerd in de Telegraaf.

S: www.wijnbergenwijnberg.nl

1. Provocatief coachen Jaap Hollander, Jeffrey Wijnberg

Psychologen Jaap Hollander en Jeffrey Wijnberg zetten alle gangbare psychologische tradities op de kop met hun provocatieve stijl van coachen. Met een gefundeerde theorie, praktische toepassingen en concrete oefeningen reiken zij de hulpverlener een vernieuwende aanpak aan. De provocatieve stijl is een manier van communicatie die humor en uitdaging combineert met speelsheid, confrontatie en goed contact. Meer info…

2. Verborgen agenda’s Jeffrey Wijnberg

Psycholoog Jeffrey Wijnberg bespreekt in dit boek de heimelijke motieven van het menselijk ras: sociaal gedrag waarachter angst, machtswellust en zelfverrijking schuilgaat. Wie de spelletjes die mensen spelen weet te doorgronden, kan zich wapenen in een wereld waarin de mooiste schijn uiteindelijk toch weer bedriegt. Hoe tegenstrijdig het ook klinkt, Wijnberg komt tot de vrolijke conclusie: niets is zo zichtbaar als wat de mens verbergen wil. Meer info…   Recensie…

3. Succes is ook niet alles Jeffrey Wijnberg, Jaap Hollander
	In dit boek gaan psychologen Jeffrey Wijnberg en Jaap Hollander dieper in op de provocatieve methode. Eerste-zinsdiagnostiek, de motivatietest, relatietypen, u krijgt tal van thema’s en methodes aangereikt zodat u weer jarenlang lachend en met plezier de ezeltjes aan hun staart kunt trekken. Een onmisbaar boek voor wie de smaak van het provocatief coachen te pakken heeft. Meer info…

4. In het diepste van de ziel is niets te zien Jeffrey Wijnberg

We praten ‘psychologisch’ over onze relaties, werk en dagelijks leven alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Daarbij gaan we uit van het gedachtegoed dat psychologen in de afgelopen vijftig jaar hebben ontwikkeld. Maar veel van wat psychologen beweren, is onzin, stelt psycholoog Jeffrey Wijnberg. Hij laat het niet bij kritiek, maar pleit voor een nieuwe, stevige, psychologische aanpak. Een provocerend en humoristisch boek voor wie het zat is om voor de gek te worden gehouden. Meer info…

5. Gekker dan gek Jeffrey Wijnberg

Psycholoog Jeffrey Wijnberg zet de traditionele hulpverlening op zijn kop en houdt een vurig pleidooi voor beter, krachtiger en directer contact tussen therapeut en patiënt, oftewel: provocatieve therapie. Hij laat zien dat veel mensen niet zo kwetsbaar zijn als ze zich voordoen. Een inspirerend boek voor iedereen die sterk in het leven wil staan, maar ook voor professionele hulpverleners, adviseurs en coaches. Meer info…

6. Het anti-assertiviteitsboek Jeffrey Wijnberg

Het individualisme viert hoogtij en wie assertief is, wordt als succesvol gezien. We zijn echter collectief doorgeschoten in brutaliteit, ongezond egoïsme en arrogantie. Iedereen ergert zich aan het agressieve gedrag van de ander, maar niemand toont genoeg zelfkritiek om het goede voorbeeld te geven. In dit nieuwe boek betoogt psycholoog Jeffrey Wijnberg dat het leven van elk mens alleen zin heeft als dat leven door een ander als zinnig wordt ervaren, oftewel: niemand is iemand zonder de ander. Meer info…   Recensie…

7. De kunst van het kwetsen Jeffrey Wijnberg

In dit nieuwe boek van psycholoog Jeffrey Wijnberg wordt haarscherp uit de doeken gedaan hoe mensen elkaar verbaal naar het leven kunnen staan en hoe in iedereen een potentiële terrorist schuilt. Krenken, stangen, tarten, kleineren, tergen, jennen, schofferen, grieven, treiteren: de manieren waarop mensen elkaar onderuit kunnen halen lijken bijna eindeloos. Een troost is dat Wijnberg een groot arsenaal heeft aan antiterroristische maatregelen. Meer info…

8. Ik kijk dwars door je heen Jeffrey Wijnberg

Het beoordelen van mensen is niet alleen het exclusieve terrein van psychologen. Iedereen, van manager tot winkelier, van kinderoppas tot taxichauffeur, is er bij gebaat om zijn medemens op waarde te schatten. Daar heeft u geen psychologische tests of academische opleiding voor nodig. Gezond verstand, een heldere blik en het vermogen om te provoceren is voldoende om de spelletjes die mensen spelen, te leren doorgronden. Met sprekende voorbeelden uit zijn psychologische praktijk laat Wijnberg zien hoe gemakkelijk het is om mensen uit hun tent te lokken; en hoeveel plezier het geeft als u er samen om kunt lachen. Meer info…   Recensie…

9. Levensjeuk en ander psychisch eczeem Jeffrey Wijnberg

Jeffrey Wijnberg is Nederlands bekendste provocatieve psycholoog, en heeft al jaren een veelgelezen column in De Telegraaf. Vijftig van deze columns zijn nu gebundeld in ‘Levensjeuk en ander psychisch eczeem’. Met veel humor signaleert Wijnberg moderne psychische kwaaltjes als choice sensitivity syndrome, complimentkramp, sms-stress en ja-angst. Haarscherp brengt hij de psyche van de Nederlander, in al zijn levensjeukerige kronkels, met het geschreven woord in beeld. Geïllustreerd met Sigmund-strips van Peter de Wit. Meer info…

10. Het neurotisch handboek Jeffrey Wijnberg
	Psycholoog Jeffrey Wijnberg wil met ‘Het neurotisch handboek’ een lans breken voor iedereen die liever lijdt en strijdt dan zich laat bekeren door de religie van de positivo’s. Met goed doordachte twijfeltechnieken en zelfondermijnende inzichten laat hij zien, in zijn bekende provocatieve stijl, hoe het postmoderne geluksstreven de nek kan worden omgedraaid. Meer info…

11. Niemand is iemand zonder de ander Jeffrey Wijnberg

In ‘Niemand is iemand zonder de ander’ betoogt psycholoog Jeffrey Wijnberg dat het leven van elk mens alleen zin heeft als dat leven door een ander als zinnig wordt ervaren, oftewel: niemand is iemand zonder de ander. Daarom past de mens een levenshouding van dienstbaarheid, nederigheid en dankbaarheid. Twijfelt u hieraan, en verkeert u bovendien in de veronderstelling dat u als persoon uniek bent? Lees dan vooral dit boek. Meer info…

gerelateerde resultaten:

Als onzekerheden toenemen hebben mensen de neiging zich terug te trekken. In ieder geval zullen zij de weg van de minste weerstand willen nemen. Weg bij de spanning die onzekerheden nu eenmaal met zich mee brengt. Er is moed en vertrouwen voor nodig om samen een weg in te slaan die even door onbekend terrein zal gaan. Een gebied waarin het besef wakker wordt dat we zowel dader als slachtoffer zijn van de situatie waarin we verkeren.

Leeswijzer: aan het einde van dit artikel kunt u de versie openen waarbij u toegang krijgt tot meer reken- en voorbeeldmateriaal.

We hebben verzaakt uit én aan te spreken wat iedereen wél ziet, voelt en meemaakt maar vervolgens weer snel – stil hoofdschuddend – over is gegaan tot de zo inmiddels vertrouwd geworden orde van de dag. Wijzend naar andere boosdoeners die ‘het’ hebben gedaan. We zullen dus nu zelf ergens doorheen moeten. Zeker op de zaak waar we werken. Waar het ontkennen, vermijden, verhullen en maskeren bewust, zichtbaar en bespreekbaar gemaakt moet worden. Om de onbalans tussen persoonlijke belangen en het grotere organisatiebelang onmiddellijk gezond te herstellen.

Dat nog langer verzaken – omdat het aangaan daarvan te spannend is – maakt dat Mentaal Verzuim onbenut vermogen vast blijft houden terwijl mobilisatie en inzet van alle aanwezige vermogens juist nu keiharde noodzaak is geworden. Ergens doorheen gaan heeft mensen steeds verder gebracht. Mentaal Verzuim heeft mensen afgeleid en gebracht wat ze juist niet wilde hebben maar wel hebben gekregen. 

‘Terra non Grata’ is een gebied dat mensen alleen willen en durven te betreden als het vertrouwen in de organisatie, de leiding en elkaar groot is. Het vermijden van dat gebied houdt de organisatie begrensd onder haar niveau.

Maar … wat is Mentaal Verzuim?

Dat je er wel bent maar eigenlijk niet meer doelgericht bezig bent met datgene waarvoor je bent aangenomen. Je weet wel, die mooie advertentie die je toen trok. Wat er daarna gebeurt is weet je niet goed meer maar de energie zit er niet meer in. Het vertrouwen is weg. Het vuur is er uit. De betrokkenheid weg. Onbewust en ongemerkt weten mensen dat vaak te maskeren of anders ‘op te lossen’. Dan doen ze iets anders voor (te zijn). Daarmee de indruk wekkend dat anderen op hen kunnen rekenen. Ze zeggen dan ergens ‘ja’ tegen maar handelen daar niet meer naar. Dat merken ze bij anderen en ze doen het daarom ook maar zelf. In die wisselwerking ontstaat het verlies waarmee ze onbedoeld samen op weg gaan naar een groter verlies. Dat van vermogens, van de zaak en dus de baan terwijl niemand dat wil!

Mentaal Verzuim is het product van een ongezonde wisselwerking
tussen organisatiegedrag en persoonlijk gedrag

Een mentaal virus

Want als de zaak onvoldoende aandacht geeft aan die individuele mens die geestelijk is afgehaakt en hem daarop onvoldoende aanspreekt of adequate support geeft, laten anderen zich daardoor (ver)leiden. Zij vragen zich af waarom zij wel – voor hetzelfde geld wat die ander verdient – nog het vuur uit hun sloffen zullen lopen. Rond zo’n situatie tast het individuele Mentaal Verzuim het collectieve vermogen van een organisatie aan. Niet omdat men dat wil maar wel omdat men daarin meegaat.

Men gaat zich ‘neerwaarts’ aanpassen aan elkaar, gevoed door wat in de heersende organisatiecultuur ‘normaal’ wordt gevonden. Het is Collectief Mentaal Verzuim® geworden. Een sluipend fenomeen dat de werkdruk in organisaties laat oplopen evenals de werkstressbeleving. Killing voor de slagkracht en het creatieve vermogen van organisaties en bedrijven. Dodelijk in de relatie met hun klanten die voortdurend in de val blijven lopen van mooi verkochte verhalen om vervolgens in hun verwachtingen teleurgesteld te worden.

Verlies van energie

Willen mensen dat? Nee. Willen ze zó functioneren? Nee. Raken ze daarom hun energie kwijt? Ja. Het vreet energie. Menselijke energie die verloren gaat in een ongezonde wisselwerking tussen organisatiegedrag en persoonlijk gedrag. In een spanningsveld waarin ‘de organisatie’ van haar medewerkers bezieling en passie vragen maar hen daarin totaal geen vrijheid geven of – sterker nog – hen daar zelfs op afrekenen. Een proces van gas geven en remmen. Een proces dat vergelijkbaar de energieverspilling en brandstofverbruik van auto’s.

 Zelfbescherming

In zo’n spanningsveld gaan mensen zichzelf beschermen. Zij gaan zich afsluiten van dat soort verwarrende signalen en informatie. Oproepen vanuit de top om meer te geven en afgeremd worden door wat er om hen heen – in de dagelijkse beleving van de werkelijkheid – gebeurd. Niet meer zeker weten wat je nog van dat soort strijdige informatie kunt vertrouwen. Dan rest je alleen nog maar om zelf op zeker te gaan. Dan sluit je je meer af en haak je meer af dan aan. Dan ga je defensief en op veilig. Dan sta je niet meer open voor wat anderen van je vragen en willen. Dan ga je op jezelf. Uit verbinding. Terwijl je dat juist niet wilt. Dan raak je gevangen in een onmacht die anderen ook in hun eigen wereld beleven. Gevangen in een soort collectieve onmacht. Een situatie waar mensen, organisaties en grotere systemen (als de economie) in vast lopen. In zulke patronen en mechanismen gaat gigantisch veel vermogen verloren.

Collectief Mentaal Vermogen

Wel aanwezig maar onbenut vermogen in organisaties, tussen mensen, is vergelijkbaar met ‘een bak hersencellen waartussen de verbindingen niet meer open en vrij functioneren’. En meer mechanisch vergelijkbaar met een uurwerk waarin ieder mens een afzonderlijk radertje vormt dat onvoldoende -scherp getand op elkaars functie afgestemd – meer in elkaar grijpt.

En dat voelen organisaties. Ze missen dat vermogen. In de management informatie maar kunnen er de vinger niet achter krijgen. HRM probeert er grip op te nemen door het functioneel anders inrichten van de organisatie of door herformulering van taak en functieomschrijvingen. Of in het nog krachtiger toezien op de frequentie van de POP-gesprekken door lijnmanagement. Maar daar zit het niet in.

Organisaties proberen hun potentie te ontsluiten door het benoemen van uitdagende kernwaarden. Maar als je medewerkers daarop bevraagt, lachen ze meewarig en antwoorden: “waarom zullen wij ons aan die kernwaarden houden als ‘de organisatie’ zelf die met voeten blijft treden?”

Structureel stellen wij vast in onze onderzoeken en behandeling van dit interessante productiviteitsbepalende fenomeen vast dat het Collectieve Mentaal Verzuim in organisaties ongemerkt kan oplopen tot wel 45%! Zeker in die organisaties die wat groter zijn, waar veel met informatie wordt gewerkt, hiërarchie formeel van aard is en politiek gedrag welig kan tieren. Percentages die alle betrokkenen zelf in die omvang aangeven waarbij de hoogst genoemde percentages door de werkvloer worden opgegeven. En naarmate we dat hoger in de organisatie opnemen worden vreemd genoeg steeds lagere percentages genoemd!

Op halve kracht

Dat betekent dus dat zulke organisaties bijna op halve kracht draaien en veel financieel vermogen verliezen, terwijl de bestuurders ervan degene zijn die daaromtrent het meest onwetend zijn. Wat in één op één gesprekken en kleinere groepssessies openlijk, weliswaar met pijn, wordt herkend en erkend maar in grotere, en dus onveiliger, verbanden wordt gebagatelliseerd en ontkend. Want pijn doet hét. Je werkt er namelijk wel. Je bent er (door het fenomeen weliswaar erg ineffectief, maar toch) apedruk, je brengt er het grootste deel van je leven in door en je wilt ook nog trots op je werk én je zaak kunnen zijn. Iedereen voelt de spanning en de emoties die hierin liggen.

Emotieloos

Maar emoties, die mogen er niet zijn, er moet gewerkt worden. Doorgaan, tijd is geld. We moeten slimmer en harder werken. We moeten de vergrijzing de baas worden. Niet beseffende dat we onderwijl heel gewoon gewoon hetzelfde blijven denken en doen. Dat we onze organisatiecultuur de schuld blijven geven van alle tegenvallers en ellende die ons overkomt. Om vervolgens niemand verantwoordelijk te houden noch te maken voor een gezonde(re) organisatiecultuur. Onderzoeken blijven stug aangeven dat meer dan driekwart van de projectmatige pogingen iets te veranderen en te verbeteren (veelal verbeterprojecten, bezuinigingsoperaties en reorganisaties) verzanden in het moeras van de stille onuitgesproken weerstanden op top- én werkvloerniveau. Die naar elkaar blijven wijzen. Afgesloten voor weerstanden die 100% vergelijkbaar zijn met het menselijk weerstand- en immuunsysteem dat die mens gezond probeert te houden. Dat menselijke verdedigingssysteem dat hen ongevoeliger heeft gemaakt voor gevoeligheden die weleens te dichtbij kunnen komen.

Een organisatie is niet slechts een verzameling mensen met functies en een doel. Een organisatie is net zo’n organisch systeem als de individuele mens. Maar dat moet je durven en zo willen zien. Een manager die het liefst op controle en beheersing stuurt blijft zijn organisatie het liefst overzichtelijk zien als ‘een groep mensen’ – radertjes – die iets moeten doen. Dat is controleerbaar en voor zijn gevoel beheersbaar maar dood de invoel- en de inzetbaarheid.

HRM kan er niet bij

Zo’n manager of HRM-er zal er dan – zo kijkend en doend – echter nooit alleen uit kunnen halen wat erin zit. Als in de top leiderschap met mooie bedoelingen en woorden wordt bediscussieerd maar daaronder in de organisatie management en leiding zó wordt gestuurd, zullen krachten en verwachtingen tegen elkaar in blijven werken. Dan zullen individuele gedachten, meningen en overtuigingen nooit kunnen fuseren tot één krachtige beweging waarin constructieve emoties en gevoelens nooit de draaggolf kunnen worden van de slagkracht die organisaties juist nu hard nodig hebben.

Het Collectief Mentaal Verzuim is
de hoofdoorzaak van toenemende werkdruk.

Het navrante daarvan is dus dat mensen daarin zowel dader als slachtoffer zijn en HRM daar niet goed raad mee weet.

De impact van ‘vertrouwen’ op het productief vermogen
van een organisatie is zo groot dat het een
productiviteitsverschil tussen de 15% en 30% bepaalt.

Een wereld van vermogens

Er is dus een wereld van vermogen te winnen als voor gaande open en eerlijk herkend en erkend gaat worden. Die organisaties, die leiders en die HRM-professionals die dat vanuit kracht durven te doen zullen boven de zuigende werking van deze crisis uit gaan stijgen. Zij zullen het doel van deze crisis begrepen hebben. De rest zal moegestreden in de neerzuigende werking wegglijden. Zij zullen, als de externe factoren weer wat mee zullen gaan zitten, weer gewoon ‘gewoon’ de draad oppakken van wat we al te lang met z’n allen normaal zijn gaan vinden. Op weg naar de volgende in- of externe crisis als we van deze niks hebben geleerd.

Wij zijn van mening dat HRM het aan haar bestaansrecht verplicht is
op te staan en de organisatie voor gaat in wat nu wezenlijk anders gedaan moet worden.

Wake up

En weet je wat de grootste dooddoener is, als je dit hebt kunnen en willen uitlezen, om dan te roepen: “Wat een negatieve benadering zeg, je kunt toch ook kijken naar het half volle glas, wat wel goed gaat!” Want weet je wie dat dan tegen jou heeft gezegd? Jouw eigen immuun- en weerstandsysteem die deze werkelijkheid niet meer kan managen omdat het al te lang overbelast is geweest door te lang aanhoudende stress waar jij je eigen denken en doen al te lang op hebt aangepast, al roepende dat je ‘toch vooral naar de positieve dingen in het leven moet kijken’. Nou, ga dat dan maar doen als je dadelijk te horen hebt gekregen dat ook jij er maar even uit moet omdat de klanten jouw zaak te duur en te onaantrekkelijk zijn gaan vinden. Ga dan maar rustig afwachten tot vanuit eenzelfde manier van denken en doen de volgende structuurreorganisatie wordt afgekondigd waarna mensen gewoon weer hetzelfde blijven denken en doen. Kijk er dan niet raar van op dat dan gewoon weer hetzelfde zal gaan gebeuren.

Reorganiseer eerst het denken!

Als je meer toekomstperspectief met meer zekerheden wilt, mobiliseer dan je moed en ga vierkant staan achter wat we hier provocatief bespreekbaar maken en ga jij jouw organisatie wakker schudden voor dit besef. Want bang dat jij, al roepend, de eerste bent die er dan uit zal worden gestuurd is juist nu niet meer relevant. Juist nu verlaten de beste mensen uit zichzelf die organisatieculturen waarin geloof en vertrouwen perspectiefloos verder zullen verpieteren omdat men dat aldaar veel te zachte, te weinig concrete, en dus waarde(n)loze waarden blijft vinden.

Verwacht dus van anderen niet iets anders
als je zelf hetzelfde wilt blijven doen

Link naar artikel (PDF) verwijzingen naar voorbeelden, definities, berekeningen etc. 

Hans Visser

Hans Visser, Organisatievitalisator© en Directeur van United Sense uit Soest. Al 18 jaar ontdekkingsreiziger naar het onbenutte vermogen van organisaties en specialist in het ontsluiten daarvan. Hij maakt dat bewust, zichtbaar, meetbaar, bespreekbaar en oplosbaar.

Hij is de uitvinder van organisatievitalisatie en ‘de mentale schoonmaak©’, ontwikkelaar van het fenomeen en begrip (Collectief) Mentaal Verzuim® en de daarvoor in de praktijk ontwikkelde methodiek (Collectief) Mentaal Vermogen®. Hij heeft hierover diverse digitale ‘boeken’ geschreven die toegankelijk zijn via www.unitedsense.nl. Zie onder andere het US-boekje

Op de site www.mentaalverzuim.nl  vindt u alles over Mentaal Verzuim. Op de site www.unitedsense.nl wordt Mentaal Verzuim in de context geplaatst van de wisselwerking tussen menselijke en organisatorische gezondheid.

E: hansvisser@unitedsense.nl
S: www.unitedsense.nl 
S: www.mentaalverzuim.n 

artikel:
Mentaal verzuim. Verlies van vermogen. Juist nu.

Verzuimen doe je zo!  Gerrit-Jan van de Meent  Pim Berkhout

Meer  zorg, minder verzuim Femke Reijenga

.

>

gerelateerde resultaten:

In haar boek ‘Onverwacht Inzicht’ (My stroke of Insight, 2006) beschrijft dr. Jill Bolte Taylor, een 37-jarige hersenwetenschapper, hoe haar leven in vier uur volledig verandert als gevolg van een hersenbloeding. Hierbij valt haar logisch en lineair denkende linker hersenhelft uit. Deze in taal denkende helft huisvest het vermogen te kunnen praten en te redeneren, maar ook het tijdsbesef en het vermogen feiten en details samen te brengen tot een lopend verhaal. Ook zorgt deze linkerkant voor de verbinding tussen details uit het hier en nu aan feiten uit het verleden: zo kan er geïnterpreteerd worden (wat gebeurt er nu en wat betekent dat voor de toekomst). Verder ‘bezit’ deze linkerhelft het ego én het besef van je identiteit.

Wat bij dr. Jill Bolte Taylor na de hersenbloeding ‘overblijft’ is haar empatische en parallel denkende rechter hersenhelft. Deze spontane en zorgeloze kant denkt in beelden en overziet het grote geheel. Ook is het de basis van intuïtie en verbeeldingskracht en huisvest het vermogen om volledige aanwezig te zijn in het hier en nu. Verder zorgt deze rechterkant er voor dat men niet alleen tevreden met zichzelf is, maar tevens met iedereen die zich in de omgeving bevindt (deze helft heeft geen oordeel).

Gelukzaligheid

Omdat Jill na haar hersenbloeding in het begin alleen leeft vanuit haar rechter hersenhelft leeft ze in gelukzaligheid (haar ‘Nirwana’). En zo komt ze er tijdens haar herstelproces achter (wanneer haar linkerhelft weer actief wordt) welke invloed de linkerhelft op haar leven heeft gehad. Ze begint intens te beseffen hoe haar interne stemmetje ’slechte’ ervaringen heeft omgezet in negatieve gedachten. En daar heeft ze in het verleden veelvuldig naar gehandeld!

Enkele overdenkingen die in haar boek zijn te vinden:

• Mijn onverwachte inzicht is dat vrede maar één gedachte van ons verwijderd is. Het enige wat we moeten doen om er toegang toe te krijgen is de stem van onze dominante linkerhersenhelft het zwijgen opleggen (blz. 138)
• Ik heb geen (totale) controle over wat er zich in mijn leven afspeelt, maar ik ben wel de baas als het erom gaat uit te maken hoe ik mijn ervaringen onderga (blz. 151)
• Mijn onverwachte inzicht is dat het bewustzijn van mijn rechter hersenhelft ten diepste een karakter heeft dat rechtstreeks in contact staat met mijn beleving van een diepe innerlijke vrede (blz. 165)
• Als u zichzelf zo naar beneden haalt, heeft u zich dan ooit wel eens afgevraagd wie in uw binnenste zo tekeergaat en tegen wie u tekeer gaat? Is het u ooit opgevallen hoe die negatieve interne gedachtepatronen de neiging hebben om het niveau van innerlijke vijandschap of angst te verhogen (blz. 170)?
• Ik heb gemerkt dat het laatste wat een echt dominante linkerhelft wil, is de beperkte ruimte in onze hersenpan delen met een ruimdenkende rechterhelft (blz. 173).

Wat kun je hiervan leren?

Het is wederom een bevestiging van het ‘simpele’ feit dat we steeds onze eigen werkelijkheid creëren. En dat we daar ook een keus in hebben! Immers, het zijn niet de omstandigheden die je ongelukkig maken, maar je gedachten erover (Nin Sheng).

Een voorbeeld

Als iemand een krenkende opmerking maakt kun je daar oprecht boos over zijn. Ons brein geeft dan een chemische stof af die door ons lichaam giert. Deze stof is na 90 seconden volledig uit het lichaam verdwenen en in principe ervaren we dan geen gevoel van boosheid meer. Toch kunnen we ons na deze 90 seconden nog steeds boos voelen (inclusief bijbehorende emotionele en fysiologische reacties). Als dat zo is dan kies je er zelf voor; je luistert naar je stemmetje in je linker hersenhelft! Alternatief is dat je het loslaat en verder gaat waarmee je ‘toegeeft’ aan het positieve perspectief welke van nature door je rechter hersenhelft wordt nagestreefd. Het is een kwestie van welk perspectief je kiest, een onderwerp dat regelmatig binnen mijn coachgesprekken terugkomt.

Uitdaging

Ga de volgende uitdaging eens aan: de eerstvolgende keer dat je negatieve gedachten ervaart laat ze dan ‘s 90 seconden volledig aanwezig zijn. Ervaar ze in het hier en nu, neem ze waar zonder er een oordeel over te hebben. Probeer daarna het voorval waarover je boos bent geworden vanuit een nieuw en positief perspectief te benaderen. Wat heb je ervan geleerd, over de ander, over jezelf of over de situatie. Niet dat je daarmee een volledig andere kijk op de situatie krijgt en anders gaat handelen. Maar, het gaat om het oefenen om vanuit een ander perspectief naar dezelfde werkelijkheid te kijken en steeds beter te worden in het verleggen van je perspectief. En daarmee in de toekomst minder negatieve gedachten en bijbehorende handelingen te hebben. Wat heb je te verliezen… of komt door deze uitdaging je interne stemmetje nu in opstand?

Bekijk ook de video hieronder eens waar dr. Jill Bolte Taylor vertelt over haar ‘onverwacht inzicht’.

Marco Buschman

“Stappen voorwaarts” is het credo van drs Marco Buschman, een betrokken trainer/coach met een directe en persoonlijke stijl. Hij is oprichter van Buschman Training & Coaching en is actief op het gebied van training, coaching, teambuilding, interim management en veranderkunde.

Marco richt zich op de ontwikkeling van individuen en teams. Enerzijds door het ontwikkelen en verzorgen van praktijkgerichte trainingen op het gebied van leiderschap, coaching, communicatieve vaardigheden, persoonlijke effectiviteit en consultancy. Deze trainingen zijn onder meer gebaseerd op jarenlange ervaring.

Ontwikkeling wordt daarnaast ook bewerkstelligd door met een waardevrije vraagstelling eenieder op een nieuwe manier tegen de bestaande werkelijkheid aan te laten kijken door middel van coaching. Daarmee worden bewustzijn en innerlijke motivatie gecreëerd, die de basis vormen voor nieuwe inzichten: deze leiden op hun beurt tot (nieuw) effectief gedrag.

Elke reis begint met een eerste stap voorwaarts

E: Marco Buschman
S: www.stappenvoorwaarts.nl

Onverwacht inzicht
Jill Bolte Taylor

gerelateerde resultaten: