0

PRI en de kunst van bewust leven

PRI =
Past Reality Integration

Wat is het nou precies waar we allemaal naar op zoek zijn? Geluk? Eeuwige liefde? Gemoedsrust? Gezondheid? Succes? Of nog iets anders, of al deze dingen tegelijk? Als therapeut en psychologe merk ik dat mensen vooral op zoek zijn naar emotionele stabiliteit of harmonie, zodat ze echt iets van hun leven kunnen maken in plaats van opgejaagd of afgeremd te worden door negatieve  emoties. De meeste mensen realiseren zich gelukkig wel dat het niet mogelijk of zelfs wenselijk is om het leven te reduceren tot alleen maar rozengeur en maneschijn. Hoe hard we ook aan ons welzijn werken, het leven zal altijd onvoorspelbaar blijven en zowel goede als slechte dingen met zich meebrengen. Daar kan niemand iets aan doen. Wat we wel kunnen doen is invloed uitoefenen op onze reactie op alles wat het leven ons brengt; daarmee kunnen we onze kwaliteit van leven enorm beïnvloeden! En ten volle leven.

Hoe bewust leef ik eigenlijk echt? Beleef ik het nu onbelast voor wat het werkelijk is? Iets wat prachtig beschreven staat in bijvoorbeeld de boeken van Eckart Tolle (“de Kracht van het nu”), maar hoe doe ik dat, zonder me af te sluiten van de stroom van het leven.

De laatste tijd is er meer en meer te lezen over het brein. En over de illusie, de schijn dat we hele bewuste beslissingen nemen, vrij handelen. Ons emotionele brein blijkt veel meer en onbewust de regie te nemen dan we denken of dachten. Dit emotionele brein, waarin al onze oude pijnlijke herinneringen zijn opgeslagen, blijkt bijvoorbeeld veelvuldig onze perceptie van het nu in te  kleuren, totaal zonder dat we onszelf daarvan bewust zijn. De ‘film’ (het beeld) dat zich voor onze ogen afspeelt roept onbewust oude emoties op, bijvoorbeeld in het geval dat je partner nu jullie relatie verbreekt. En het voor jou voelt alsof dit het einde is, dat ze niet zonder hem of haar kunt leven. Of kleiner en onschuldiger, iemand die onverwachts de eetafspraak tussen  jullie beiden afzegt. En jij je vervolgens somber voelt, afgewezen.

Je hebt geen controle over het gedrag van anderen, maar wel over je reactie op dat gedrag. Ik kan iemand niet dwingen om van me te houden, maar ik heb wel invloed op de manier waarop ik een vermeende afwijzing ervaar. Ik kan de files niet oplossen, of mijn salaris op wonderbaarlijke wijze verhogen, of de zon laten schijnen op een grijze dag, of ervoor zorgen dat iedereen me aardig vindt, maar ik kan wel degelijk iets doen aan de impact die deze dingen hebben op hoe ik me voel.

Er zijn talloze voorbeelden te bedenken, maar wat ze met elkaar gemeen hebben is dat de oorzaak van onze gevoelens meestal binnen in onszelf (in ons verleden) ligt en niet in de buitenwereld. In plaats van vruchteloze pogingen te ondernemen de omstandigheden en de mensen om ons heen te veranderen, kunnen we beter proberen de manier waarop wijzelf reageren te veranderen. Met andere woorden, als we leren hoe we ons emotionele brein kunnen herprogrammeren, zullen we er minder vaak door worden gegijzeld. En kunnen we reageren op het heden voor wat het werkelijk is. En wat maakt dat een enorm verschil.

Je kunt het emotionele brein zien als een opslagplaats voor emotionele herinneringen. Als een gebeurtenis in het heden ons doet denken aan een gebeurtenis van lang geleden, die in ons emotionele brein opgeslagen ligt, wordt ons overlevingsmechanisme geactiveerd zonder dat we ons daarvan bewust zijn. Zo verdedigen we ons tegen de pijn die samenhangt met de oude emotioneel beladen herinnering en sluiten we ons hart en daarmee de toegang tot gevoelens als liefde en compassie.

Door het emotionele brein te herprogrammeren kunnen we voorkomen dat deze onbewuste afweerreacties plaatsvinden. Dan zullen we in staat zijn te reageren op het heden voor wat het werkelijk is. Dan zullen we voelen wat we echt nodig hebben, terwijl we bovendien ook meer oog krijgen voor de behoeften van anderen.

Wij waren zelf al klaar met het verleden, maar nu is het verleden ook klaar met ons! Nu kunnen we gaan ontdekken wie we werkelijk zijn. Als we de illusies die ons emotionele brein ons voorschotelt beginnen te doorzien, zal ons ware Zelf – de goddelijke vonk in ons hart – beginnen te stralen en ons bevrijden uit de gevangenis van afweermechanismen en illusies die onze geest heeft opgetrokken. Dat is het doel van pri, de methode die ik heb kunnen en mogen ontwikkelen en waarover je bijvoorbeeld in mijn laatste boek een concrete, praktische toepassing krijgt aangereikt.

Ingeborg Bosch

Ingeborg Bosch (1960) ontwikkelde meer dan tien jaar geleden PRI®, dat staat voor ‘Past Reality Integration’. Belangrijk speerpunt van deze bewustzijnsleer zijn onze
afweren: illusies die ons een helder zicht op onszelf en het leven benemen. “Als je ‘oude pijn uit het verleden’ onder ogen durft te zien, kan je je afweren ontmaskeren en het heden steeds vaker zien voor wat het werkelijk is: meestal verrassend onbelast. Dan staan je afweren je niet meer in de weg om op een aangename manier in het nu te leven.”

Ingeborg Bosch houdt zich momenteel vanuit haar woonplaats in Zuid-Frankrijk voornamelijk bezig met het opleiden van PRI therapeuten (internationale 4-jarige training), het schrijven van boeken over PRI en in samenwerking met het netwerk van PRI therapeuten aan het bekendheid geven aan de PRI methode en therapie. De boeken van Ingeborg Bosch zijn vertaald in het Frans, Engels, Duits en Italiaans.

Aan de Universiteit Maastricht is er een onderzoek gaande naar de effectiviteit van PRI therapie. Doel van dit onderzoek is, naast het verkrijgen van inzicht in cliëntgroepen, hulpvraag en indicaties, vooral het meten van de effecten van PRI-therapie op de lange termijn.

S: www.PRIonline.nl

artikel van auteur: PRI en de kunst van bewust leven

Over de auteur

Laat een Bericht achter




Een foto bij uw reactie kan met een Gravatar.